Przegląd badania
Uczestnicy i metody
W badaniu wzięły udział 142 osoby podzielone na trzy grupy: osoby ze schizofrenią, które doświadczyły halucynacji słuchowych w ciągu ostatniego tygodnia; osoby ze schizofrenią, u których halucynacje nie występowały ostatnio ani w przeszłości; oraz zdrowe osoby z grupy kontrolnej, niechorujące na schizofrenię.
Uczestnicy nosili czepki do elektroencefalografii (EEG) i słuchali przez słuchawki prostych sylab, mając za zadanie wyobrażać sobie wypowiadanie tych dźwięków (podane przykłady to „bah” i „bih”). Badacze mierzyli reakcje kory mózgowej w obszarach przetwarzania słuchowego podczas zadań polegających na wyobrażaniu sobie mowy.
Wyniki
Osoby ze schizofrenią, ale bez niedawnych halucynacji, wykazywały reakcje pośrednie między pozostałymi dwiema grupami. Wzorzec ten potwierdza zakłócenie mechanizmu przewidywania mózgu – często określanego jako wyładowanie następcze (corollary discharge) – przez co mowa generowana wewnętrznie może być interpretowana jako pochodząca ze źródła zewnętrznego.
Znaczenie badania
Badacze twierdzą, że wyniki te dostarczają najbardziej bezpośrednich jak dotąd dowodów eksperymentalnych na to, że błędnie przypisywana mowa wewnętrzna może przyczyniać się do powstawania słuchowych halucynacji werbalnych. Pomiary te mogłyby potencjalnie służyć jako biomarker ryzyka psychozy, jeśli w badaniach podłużnych uda się potwierdzić, że przewidują one przejście w stan psychozy.
Publikacja
Pełna treść badania ukazała się pod tytułem „Corollary Discharge Dysfunction to Inner Speech and Its Relationship to Auditory Verbal Hallucinations in Patients with Schizophrenia Spectrum Disorders” w czasopiśmie Schizophrenia Bulletin (21 października 2025 r.).
Comments
No comments yet. Be the first!