Natuurkundigen nemen nieuwe temporele fase waar: het 'rondeau'-tijdkristal

Wetenschap
Physicists observe a new temporal phase: the 'rondeau' time crystal

Een experimentele diamanten kwantumsimulator heeft een stabiele stroboscopische temporele orde voortgebracht, genaamd een 'rondeau'-kristal: herhaalbare momentopnames per cyclus te midden van opzettelijk gevarieerde kortstondige microbewegingen.

Natuurkundigen observeren een nieuwe temporele fase: het 'rondeau'-tijdkristal

 

Samenvatting

Onderzoekers rapporteren een experimentele realisatie van een temporele fase die zij het "rondeau"-kristal noemen. Het systeem vertoont een stabiel, herhaalbaar patroon wanneer het eenmaal per aandrijfcyclus wordt bemonsterd, terwijl het bewust gevarieerde, kortstondige wanorde tussen die bemonsteringspunten toelaat. Het experiment maakte gebruik van koolstof-13 kernspins in diamant en gemanipuleerde microgolfpulssequenties om het ritme te stabiliseren.

Wat is een tijdkristal?

Een tijdkristal is een niet-evenwichtsfase waarin een aangedreven veeldeeltjessysteem een aanhoudende temporele orde vertoont die de tijd-translatiesymmetrie van de aandrijving doorbreekt. In dit geval combineert het rondeau-kristal een langlevende herhaling van cyclus naar cyclus met gecontroleerde variatie binnen de cyclus.

Experimenteel platform en methoden

Het experiment maakte gebruik van een diamant-kwantumsimulatorplatform met stikstof-vacature-defecten (NV-defecten) gekoppeld aan van nature voorkomende koolstof-13 kernspins. Optische en microgolfcontrole werden toegepast om het koolstof-13 ensemble te hyperpolariseren en de collectieve spindynamica met hoge getrouwheid uit te lezen.

Onderzoekers programmeerden gemanipuleerde aandrijfsequenties — inclusief strikt periodieke, quasi-periodieke en opzettelijk gerandomiseerde structuren binnen de cyclus — met behulp van een willekeurige golfvormgenerator om de timing en vorm van de microgolfpulsen te regelen. Door de collectieve spinrespons over vele aandrijfcycli te meten, identificeerde het team een langlevende stroboscopische orde, ondanks ruisige micromotion binnen individuele cycli.

Belangrijkste waarnemingen

  • Wanneer de collectieve spinconfiguratie eenmaal per aandrijfcyclus werd waargenomen, herhaalde deze zich met hoge getrouwheid, wat stroboscopische orde aantoont.
  • Wanorde die binnen elke cyclus werd geïntroduceerd, vernietigde het langdurig herhalende patroon niet wanneer metingen stroboscopisch werden uitgevoerd.
  • Stroboscopische levensduren overschreden in sommige runs de vier seconden, wat overeenkomt met waarnemingen over meer dan honderd aandrijfperioden en spectrale analyse van de dynamica mogelijk maakt.

Betekenis en potentiële toepassingen

Beperkingen en toekomstige richtingen

De demonstratie is eerder een bewijs van principe dan een kant-en-klare technologie. Het steunde op zorgvuldige hyperpolarisatie, ruisarme microgolfcontrole en nauwkeurige uitlezing. Hoewel de coherentietijden lang waren voor een veeldeeltjes-vastestofensemble bij kamertemperatuur, blijven ze kort in vergelijking met gemanipuleerde qubit-geheugens. Toekomstig werk zou andere gastmaterialen, alternatieve spinsoorten en verbeterde besturingselektronica kunnen onderzoeken om levensduren te verlengen en de gevoeligheid te vergroten.

Bredere implicaties

Conceptueel illustreert het rondeau-kristal dat temporele symmetriebreking een gelaagde structuur kan ondersteunen: stabiele orde op grove tijdschalen die samenleeft met opzettelijke wanorde op fijnere schalen. Dit weerspiegelt fenomenen in ruimtelijke materialen waar sommige vrijheidsgraden geordend zijn terwijl andere ongeordend zijn, en het suggereert nieuwe manieren om informatie en coherent gedrag in aangedreven kwantumsystemen te organiseren.

Vooruitblik

De waarneming van een rondeau-tijdkristal biedt een nieuw platform voor het bestuderen van niet-evenwichtfasen en voor het ontwikkelen van controletechnieken die gebruikmaken van temporele structuur. Om deze bevindingen om te zetten in praktische sensoren of informatieverwerkende hulpmiddelen, zijn verdere verbeteringen in materialen en controle nodig om langere coherentietijden en grotere robuustheid te bereiken.

James Lawson

James Lawson

Investigative science and tech reporter focusing on AI, space industry and quantum breakthroughs

University College London (UCL) • United Kingdom

Readers

Readers Questions Answered

Q Wat is het rondeau-tijdskristal en wat hebben de onderzoekers waargenomen?
A Het rondeau-tijdskristal is een niet-evenwichtsfase waarin een aangedreven veeldeeltjessysteem een aanhoudende temporele orde vertoont die zich van cyclus tot cyclus herhaalt, zelfs met opzettelijke wanorde binnen elke cyclus. In een kwantumsimulator van diamant, waarbij gebruik werd gemaakt van koolstof-13 spins en gemanipuleerde microgolfaandrijvingen, observeerden de onderzoekers stabiele, herhaalbare spinconfiguraties wanneer deze eenmaal per aandrijfcyclus werden bemonsterd, wat wijst op een langdurige stroboscopische orde.
Q Hoe werd het experiment uitgevoerd?
A Het experiment maakte gebruik van stikstof-vacaturedefecten in diamant, gekoppeld aan koolstof-13 spins, met optische en microgolfregeling om het ensemble te hyperpolariseren en de collectieve spindynamica uit te lezen. Onderzoekers programmeerden aandrijfsequenties — periodiek, quasi-periodiek en opzettelijk gerandomiseerd binnen cycli — via een arbitraire golfvormgenerator om de timing en amplitude van de pulsen vorm te geven, en maten vervolgens de spinrespons over vele cycli om de langlevende orde aan te tonen.
Q Hoe lang hield de stroboscopische orde stand en wat impliceert dit?
A Wanneer de collectieve spinconfiguratie eenmaal per aandrijfcyclus werd waargenomen, herhaalde deze zich met hoge getrouwheid, wat een robuuste stroboscopische orde aantoonde. Wanorde binnen elke cyclus vernietigde het patroon niet onder stroboscopische bemonstering, met levensduren die in sommige runs de vier seconden overschreden, wat overeenkomt met meer dan honderd aandrijfperioden en spectrale analyse van de dynamica mogelijk maakt.
Q Wat zijn de beperkingen en mogelijke toekomstige richtingen?
A De demonstratie is een 'proof of principle' die zorgvuldige hyperpolarisatie, ruisarme microgolfregeling en nauwkeurige uitlezing vereist. Hoewel de coherentietijden lang zijn voor een vastestof-ensemble bij kamertemperatuur, blijven ze korter dan die van gemanipuleerde qubit-geheugens. Toekomstig werk zou andere gastmaterialen, verschillende spin-soorten en verbeterde besturingselektronica kunnen verkennen om de levensduur en gevoeligheid te vergroten.

Have a question about this article?

Questions are reviewed before publishing. We'll answer the best ones!

Comments

No comments yet. Be the first!