Universele nier gecreëerd die bij elke bloedgroep past

Wetenschap
Universal Kidney Created to Match Any Blood Type
Onderzoekers melden dat zij een donornier hebben omgezet naar de universele bloedgroep O met behulp van specifieke enzymen en deze hebben getransplanteerd naar een hersendode ontvanger. Het resultaat – gepubliceerd in Nature Biomedical Engineering – markeert een belangrijke stap richting organen die bij elke bloedgroep passen, hoewel klinische studies en veiligheidsvragen nog resteren.

In het lab: een tastbare stap richting een universeel orgaan

Deze week publiceerden onderzoekers resultaten van een nauwkeurige biochemische truc die ons dichter bij de langgekoesterde belofte brengt die gevangen zit in de zin: doorbraak: wetenschappers creëren 'universele' organen. Teams onder leiding van de University of British Columbia en samenwerkingspartners gebruikten in het laboratorium gekweekte enzymen om de suikermarkers te verwijderen die bloedgroep A definiëren van een donornier. Ze converteerden deze naar een door enzymen geconverteerd type O-orgaan en implanteerden dit, met toestemming van de familie, in een hersendode ontvanger. Het orgaan functioneerde gedurende meerdere dagen met slechts beperkte immuunproblemen, wat clinici en wetenschappers hun eerste menselijke model gaf van een orgaan dat breed compatibel is gemaakt met elke bloedgroep.

De bevinding werd in 2025 gerapporteerd in Nature Biomedical Engineering en is het resultaat van meer dan tien jaar stapsgewijs werk aan enzymen die specifieke koolhydraatstructuren van celoppervlakken kunnen knippen. Voor patiënten die wachten op transplantaties — van wie velen jaren moeten wachten omdat hun bloedgroep het aantal compatibele donoren beperkt — is het idee van een nier die bij elke bloedgroep past meer dan een laboratoriumcuriositeit: het is een potentieel pad om wachtlijsten en sterfgevallen daarop drastisch te verminderen.

doorbraak: wetenschappers creëren 'universele' nier — hoe de enzymtruc werkt

Onderzoekers pasten enzymen aan die in eerdere studies waren ontdekt en geoptimaliseerd en die werken als een moleculaire schaar: ze verwijderen specifiek de terminale suikers die type A- of B-antigenen zichtbaar maken. Verwijder die suikers en het bloedvatoppervlak van het orgaan gedraagt zich gedurende enige tijd als type O — wat functioneel het universele type is omdat de immuunsystemen van de meeste mensen geen anti-O-reacties opwekken.

In praktische termen perfundeerde het team een donornier ex vivo met een cocktail die deze enzymen bevatte, waardoor een door enzymen geconverteerd orgaan (vaak afgekort als ECO) ontstond. Laboratorium- en preklinische tests hadden aangetoond dat de aanpak zou kunnen werken voor bloed (waar de enzymen voor het eerst waren getest) en voor geïsoleerde organen. Het nieuwe werk breidde dat uit naar een orgaan dat in een menselijk lichaam werd getransplanteerd, zij het een lichaam zonder hersenfunctie, om compatibiliteit en vroege immuunreacties te observeren.

doorbraak: wetenschappers creëren 'universele' nier — de eerste menselijke test en wat er gebeurde

De geconverteerde nier werd getransplanteerd in een hersendode ontvanger met volledige toestemming van de familie, zodat onderzoekers konden volgen hoe het orgaan zich gedroeg in een levende circulatie. Gedurende ongeveer twee dagen functioneerde de nier zonder hyperacute afstoting — de catastrofale immuunreactie die een niet-passend transplantaat binnen enkele minuten kan vernietigen. Dat alleen al is een betekenisvolle mijlpaal: een geconverteerd orgaan overleefde de eerste blootstelling aan een volledig intact menselijk immuunsysteem.

Vertaling van het laboratoriumresultaat naar bruikbare transplantaties

Dus wat is een universele nier en hoe werkt het in alledaagse klinische taal? In deze context is een "universele nier" een donororgaan waarvan de oppervlakte-antigenen chemisch of enzymatisch zijn gemodificeerd, zodat het orgaan niet langer de bloedgroepmarkers draagt die een onmiddellijke antilichaam-gemedieerde afstoting zouden uitlokken. Het werkt door het zichtbare cellulaire "naamkaartje" van de donor te vervangen door een neutraal oppervlak, waardoor de groep ontvangers die dat orgaan zouden kunnen accepteren effectief wordt vergroot zonder langdurige matching of gevaarlijke preconditionering.

Risico's, ethiek en de weg naar klinische trials

Zijn universele organen vandaag beschikbaar voor transplantatie? Nee. De menselijke transplantatie was een gecontroleerde onderzoeksstap, geen klinisch aanbod. Voordat er sprake kan zijn van routineus klinisch gebruik, moet de techniek beoordelingen door toezichthouders, veiligheidstests en grotere klinische trials doorstaan. Het bedrijf dat uit het onderzoek is voortgekomen — Avivo Biomedical — bereidt zich voor op het aanvragen van goedkeuringen en het uitvoeren van trials, maar die processen nemen doorgaans jaren in beslag. Onderzoekers benadrukken dat dit een brug is tussen sterk laboratoriumbewijs en uiteindelijke patiëntenzorg, niet het eindpunt.

De risico's op korte termijn zijn immuunreacties zodra antigenen opnieuw verschijnen, onvoorziene bijwerkingen van de enzymbehandeling op vasculaire cellen en mogelijke invloeden op de gezondheid van het transplantaat op de lange termijn. Er zijn ook ethische overwegingen: de eerste menselijke test vertrouwde op een hersendode donor met toestemming van de familie, een noodzakelijke maar gevoelige onderzoeksopzet die de kans bood om het orgaan in een levende circulatie te volgen zonder een actieve patiënt aan onmiddellijk risico bloot te stellen.

Op de langere termijn moeten teams aantonen dat de conversie duurzaam genoeg is om de resultaten betekenisvol te verbeteren en dat enige vermindering van matchingsbeperkingen geen nieuwe kwetsbaarheden creëert — zoals verborgen antigene veranderingen of verhoogde vatbaarheid voor infecties. Toezichthouders zullen zorgvuldig gefaseerde menselijke trials eisen die de afstotingspercentages, functie en veiligheid op korte en lange termijn meten bij diverse ontvangers.

Impact op systeemniveau en wanneer kan dit patiënten helpen?

Als de aanpak de trials overleeft, zou dit de orgaantoewijzing kunnen veranderen en ongelijkheid kunnen verminderen. Ontvangers met bloedgroep O domineren momenteel veel wachtlijsten voor nieren en wachten langer omdat echte type O-donororganen schaars zijn; het converteren van A- of B-nieren naar functionele O-organen zou het aantal beschikbare organen kunnen verhogen en wachttijden kunnen verkorten. Maar realistische tijdlijnen plaatsen brede klinische beschikbaarheid eerder jaren dan maanden in de toekomst. Onderzoekers en bedrijfspartners beschrijven een pad dat, als alles goed gaat, leidt tot gefaseerde klinische trials binnen enkele jaren, gevolgd door grotere effectiviteitsstudies en beoordelingen door toezichthouders.

De risico-batenanalyse voor een individuele patiënt zal afhangen van hun medische toestand en de beschikbare alternatieve opties. Voor velen zou een eerdere toegang tot een functionerend transplantaat — indien aangetoond veilig — ruimschoots opwegen tegen enkele onzekerheden. Voor clinici en transplantatiediensten zou de techniek de strakke choreografie die momenteel nodig is om donoren en ontvangers te koppelen kunnen versoepelen, terwijl ook de druk op programma's voor levende donatie wordt verlicht.

Wat er nog opgelost moet worden

  • Duurzaamheid: het voorkomen van het opnieuw verschijnen van antigenen of het beheersen ervan over klinisch relevante tijdsbestekken.
  • Immunologie: beoordelen hoe niet-ABO immuunmechanismen reageren op geconverteerde transplantaten.
  • Productie en logistiek: het opschalen van de enzymproductie en het opstellen van protocollen voor veilige, snelle orgaanconversie vóór transplantatie.
  • Ethiek en toegang: zorgen voor een rechtvaardige inzet zodat de voordelen degenen bereiken die ze het hardst nodig hebben.

De kop vat een veelbelovende mijlpaal samen: doorbraak: wetenschappers creëren 'universele' organen is nog geen hyperbool, maar een beknopte beschrijving van een krachtig idee dat nu voor het eerst is aangetoond in de menselijke fysiologie. De conversietechniek beantwoordt een duidelijke wetenschappelijke vraag — hoe je een nier bij elke bloedgroep kunt laten passen — en opent tegelijkertijd een langer, praktisch gesprek over veiligheid, regelgeving en een rechtvaardige uitrol. Als volgende trials duurzaam voordeel bevestigen, zou de verandering diepgaand kunnen zijn voor de mensen die elk jaar sterven terwijl ze wachten op een nier.

Bronnen

  • Nature Biomedical Engineering (onderzoekspaper over door enzymen geconverteerde organen)
  • University of British Columbia (onderzoeksteams en persmateriaal)
  • Avivo Biomedical (bedrijf dat de klinische vertaalslag ontwikkelt)
  • Centre for Blood Research, University of British Columbia
Mattias Risberg

Mattias Risberg

Cologne-based science & technology reporter tracking semiconductors, space policy and data-driven investigations.

University of Cologne (Universität zu Köln) • Cologne, Germany

Readers

Readers Questions Answered

Q Wat is een universele nier en hoe werkt het?
A Een universele nier is een orgaan dat zo is ontworpen dat het compatibel is met elke bloedgroep van de ontvanger, meestal door een niet-O-nier, zoals type A, om te zetten in een type O-achtige nier. Het werkt door gebruik te maken van enzymen die via perfusievloeistof worden toegediend om bloedgroepantigenen — suikermoleculen op de bloedvaten van het orgaan — van de nier te verwijderen, waardoor wordt voorkomen dat het immuunsysteem van de ontvanger het als vreemd herkent. Deze aanpak is bedoeld om het risico op afstoting te verminderen en de donorpools te vergroten.
Q Hoe kan een nier bij elke bloedgroep passen?
A Een nier past bij elke bloedgroep door enzymatisch A- of B-antigenen te verwijderen, waardoor deze wordt omgezet in een type O-equivalent dat deze immuun-triggerende markers mist. Type O-nieren missen van nature deze antigenen, waardoor ze universele donoren zijn, en het proces bootst dit na door suikers van niet-O-nieren te verwijderen tijdens perfusie. Hierdoor kan het orgaan een aanval van anti-A of anti-B antilichamen in het bloed van de ontvanger ontwijken.
Q Zijn universele organen vandaag de dag beschikbaar voor transplantatie?
A Universele nieren zijn momenteel niet beschikbaar voor transplantatie; huidige niertransplantaties vereisen bloedgroepcompatibiliteit, waarbij type O-donoren als universeel dienen maar een beperkt aanbod hebben. Experimentele omzettingen van type A naar type O zijn getest bij hersendode menselijke ontvangers, wat een verminderde afstoting liet zien, maar deze bevinden zich nog in de onderzoeksfase zonder klinische goedkeuring. Cross-over-donaties of desensibilisatie bestaan voor mismatches, maar zijn geen universele oplossingen.
Q Wat is de wetenschap achter het creëren van een universeel orgaan om afstoting te voorkomen?
A De wetenschap maakt gebruik van enzymen die A- en B-bloedgroepantigenen — specifieke suikermoleculen op de bloedvaten van organen — afbreken tijdens ex-vivo perfusie van de nier. Deze antigenen veroorzaken immuunafstoting bij een mismatch, dus door ze te verwijderen lijkt het orgaan op type O, dat geen antigenen heeft en universeel compatibel is. Deze enzymatische verwijdering voorkomt hyperacute afstoting zonder de ontvanger te veranderen.
Q Wanneer zouden universele nieren beschikbaar kunnen zijn voor patiënten en wat zijn de risico's?
A Universele nieren zijn nog niet beschikbaar voor patiënten; ze bevinden zich nog in de preklinische testfase waarbij menselijke proeven nodig zijn. De tijdlijnen zijn onduidelijk, maar het zou jaren kunnen duren gezien de resterende uitdagingen. Risico's zijn onder meer onvolledige of tijdelijke verwijdering van antigenen, zoals te zien was in tests waarbij type A-markers na enkele dagen weer verschenen, wat mogelijk leidt tot mildere maar nog steeds aanwezige immuunreacties, naast de standaard transplantatierisico's zoals infectie of chirurgische complicaties.

Have a question about this article?

Questions are reviewed before publishing. We'll answer the best ones!

Comments

No comments yet. Be the first!