Inwestorzy z sektora kosmicznego przestają czekać na Elona Muska

To nie jest tylko historia o liczbach w księgach rachunkowych. To opowieść o zbiorowym znużeniu inwestorów, którzy latami czekali na to, aż Elon Musk wprowadzi SpaceX na giełdę. Podczas gdy świat wpatruje się w teksańskie wybrzeże, wyczekując kolejnego startu Starshipa, prawdziwe pieniądze po cichu przenoszą się do firm, które już tam są i wykonują żmudną, dochodową pracę, utrzymując nowoczesny świat w sieci.

Matematyka stojąca za tym wzrostem jest brutalna. Od początku kwietnia fundusz przyciągnął 322 miliony dolarów nowego kapitału netto. W połączeniu z 8,1-procentowym wzrostem wartości posiadanych akcji, łączna wartość aktywów zarządzanych przez fundusz dosłownie wystrzeliła w kosmos. Dla sektora, o którym często mówi się, że jest na zawsze o dziesięć lat oddalony od rzeczywistości, ten nagły napływ gotówki sugeruje, że „ostatnia granica” stała się wreszcie pozycją w portfelu przeciętnego inwestora.

Dziura w rynku w kształcie Elona Muska

Dla większości ludzi „inwestowanie w kosmos” oznacza jedno: posiadanie cząstki SpaceX. Jednak SpaceX pozostaje prywatną twierdzą, dostępną tylko dla najbogatszych, tytanów venture capital i pracowników, którzy mieli szczęście otrzymać opcje na akcje. Tworzy to próżnię na rynkach publicznych. Inwestorzy indywidualni i zarządzający funduszami desperacko szukają ekspozycji na gospodarkę orbitalną i mają dość czekania na ofertę publiczną (IPO), która może nigdy nie nastąpić.

Ta frustracja sprawiła, że fundusz ETF UFO stał się pełnomocnikiem dla całej branży. Ponieważ jest to fundusz typu „pure-play” – co oznacza, że angażuje się zazwyczaj tylko w firmy, które co najmniej 50 procent przychodów czerpią z działalności związanej z kosmosem – stał się domyślnym wyborem dla każdego, kto stawia na gwiazdy. Gdy spekulacje na temat wydzielenia części SpaceX lub jej debiutu giełdowego przybierają na sile, pieniądze nie leżą bezczynnie na kontach oszczędnościowych; płyną tam, gdzie jest to najbliżej dostępne.

Wieże komórkowe pędzące 27 000 kilometrów na godzinę

Prawdziwym motorem napędowym tegorocznego, 30-procentowego wzrostu nie jest fantastyka naukowa, lecz sprzęt, taki jak ten oferowany przez AST SpaceMobile. To firma, która próbuje dokonać czegoś, co brzmi fizycznie niemożliwie: budowy konstelacji satelitów pełniących funkcję komórkowych stacji bazowych na niebie. Jeśli im się to uda, „martwe strefy” staną się reliktem przeszłości. Standardowy, niemodyfikowany smartfon będzie mógł odbierać sygnał 5G z próżni kosmicznej.

To ogromna bariera techniczna. Trzeba uwzględnić efekt Dopplera – zjawisko zmiany częstotliwości sygnału, gdy satelita mknie po niebie z prędkością ośmiu kilometrów na sekundę – i trzeba to robić dla milionów użytkowników jednocześnie. Mimo to rynek zaczyna wyceniać możliwość, że nie jest to tylko możliwe, ale nieuniknione. Kiedy firmy takie jak AST SpaceMobile czy Planet Labs notują wzrosty, ciągną za sobą cały fundusz UFO.

Planet Labs, kolejna kluczowa spółka w portfelu, reprezentuje „dane” płynące z otchłani. Operują oni ogromną flotą małych satelitów, które codziennie obrazują całą powierzchnię lądów Ziemi. Dla funduszu hedgingowego chcącego śledzić plony w Ukrainie lub rządu monitorującego nielegalne wydobycie w Amazonii, nie jest to eksploracja – to kluczowe dane wywiadowcze. To przejście od kosmosu jako „miejsca do odwiedzenia” do kosmosu jako „narzędzia do wykorzystania”.

Test czystości na poziomie 50 procent

Jednym z powodów, dla których ten konkretny fundusz cieszy się tak dużym zainteresowaniem, jest jego rygorystyczność. Wiele funduszy „kosmicznych” to w rzeczywistości jedynie przebrane fundusze zbrojeniowe i lotnicze. Są one wypełnione akcjami Boeinga, Lockheed Martin czy Northrop Grumman. Choć firmy te z pewnością budują rzeczy, które trafiają na orbitę, produkują także mnóstwo sprzętu, który pozostaje mocno na ziemi lub – okazjonalnie – pod wodą. Na ich kurs akcji często większy wpływ ma spotkanie budżetowe Pentagonu niż lądowanie na Księżycu.

Jednak ta czystość to miecz obosieczny. W czasie dekoniunktur na rynku tematyczne fundusze ETF typu „pure-play” są często pierwszymi, które są likwidowane. To instrumenty o wysokiej becie i dużej zmienności. Dokładnie to, co pozwoliło UFO niemal podwoić swoje aktywa w ciągu miesiąca – czyli skoncentrowana ekspozycja na gorący sektor – sprawia, że jest to przerażające miejsce, jeśli narracja się zmieni lub jeśli głośna awaria startu zachwieje zaufaniem inwestorów.

Wysoki koszt zatłoczonej orbity

Pomimo finansowej euforii istnieje fizyczna rzeczywistość, którą te bilanse często ignorują. Wystrzeliwujemy obiekty na orbitę w tempie, które jest wprost alarmujące. Im bardziej zatłoczona staje się niska orbita okołoziemska, tym większe ryzyko wystąpienia syndromu Kesslera – katastrofalnej reakcji łańcuchowej, w której jedna kolizja tworzy chmurę odłamków niszczącą wszystko na swojej drodze. Dla funduszu takiego jak UFO nie jest to tylko troska o środowisko; to ryzyko systemowe.

Istnieją również napięcia regulacyjne. Rządy zaczynają zdawać sobie sprawę, że próżnia nad naszymi głowami jest zasobem ograniczonym. Istnieje tylko określona ilość „nieruchomości orbitalnych” dostępnych na najbardziej pożądanych ścieżkach. Zbliżamy się do momentu, w którym FCC i organy międzynarodowe mogą musieć przestać wydawać licencje, zmieniając to, co obecnie jest „Dzikim Zachodem” i wyścigiem po ziemię, w wysoce regulowany rynek usług użyteczności publicznej. Dla wczesnych inwestorów w fundusze ETF regulacje te mogą okazać się korzystne, tworząc barierę wejścia, która utrzyma konkurentów na ziemi.

Ostatnia granica staje się wpisem w księdze rachunkowej

Łatwo jest być cynicznym wobec funduszu o nazwie UFO. Wydaje się to chwytem reklamowym zaprojektowanym, by zawładnąć wyobraźnią znudzonych inwestorów giełdowych. Ale 727 milionów dolarów, które obecnie znajdują się w funduszu, sugeruje, że chwyt ten przerósł swoją nazwę. Obserwujemy normalizację kosmosu. Jest on odzierany z tajemniczości i zastępowany kwartalnymi raportami finansowymi, wskaźnikami P/E i opłatami za zarządzanie.

Tak właśnie wygląda dojrzałość branży. Przestaje chodzić o heroizm pilota, a zaczyna o niezawodność sygnału. Fakt, że fundusz niemal podwoił swoje aktywa w okresie względnego spokoju SpaceX, dowodzi, że branża wreszcie stoi na własnych nogach. Inwestorzy nie kupują tylko biletu na lot na Księżyc; kupują infrastrukturę, która będzie obsługiwać świat, podczas gdy my będziemy w drodze.

Czy ten impet uda się utrzymać – to pytanie za miliard dolarów. Tematyczne fundusze ETF słyną ze swoich cykli hossy i bessy. Ale na razie sygnał jest jasny: pieniądze przestały czekać, aż giganci otworzą swoje drzwi. Znalazły inną drogę w górę i zdaje się, że nie przeszkadza im widok z paska notowań.