Ocean Infinity wznawia poszukiwania lotu MH370

Wstęp: wznowienie poszukiwań na morzu

Porozumienie i plan

Rząd Malezji zatwierdził propozycję prywatnych poszukiwań na początku 2025 roku, a nowa misja jest realizowana na zasadzie „no‑find, no‑fee”: Ocean Infinity otrzyma zapłatę tylko wtedy, gdy zlokalizuje istotne szczątki. Publiczne doniesienia dotyczące umowy wymieniają kwotę około 70 milionów dolarów amerykańskich płatnych w przypadku zweryfikowanego znaleziska, a firma przeszuka około 15 000 kilometrów kwadratowych (około 5 800–6 000 mil kwadratowych) na wyznaczonym obszarze zidentyfikowanym na podstawie ostatnich analiz. Wybór warunkowego kontraktu opartego na wynikach odzwierciedla zarówno polityczną wrażliwość na wydatki publiczne, jak i chęć ograniczenia poszukiwań do miejsc, w których dane wskazują na największe prawdopodobieństwo sukcesu.

Miejsce obecnych poszukiwań na długiej osi czasu

Technologia w służbie poszukiwań

Ocean Infinity rozmieści autonomiczne pojazdy podwodne (AUV) oraz inne systemy robotyczne ze statku-matki, aby zmapować dno morskie w rozdzielczości znacznie wyższej niż podczas poprzednich szeroko zakrojonych badań. Należące do firmy jednostki klasy Armada przewożą wiele pojazdów AUV zdolnych do przeprowadzania badań za pomocą sonaru bocznego, batymetrii 3D i magnetometrów; obiecujące sygnały sonarowe mogą być ponownie sprawdzane za pomocą zdalnie sterowanych pojazdów (ROV) w celu przeprowadzenia inspekcji wizualnej. Flota i zestaw czujników są zaprojektowane do pracy na głębokościach kilku tysięcy metrów oraz do działania z przerwami, zależnie od pogody i stanu morza. Opisy branżowe i prasowe podkreślają, że ulepszenia w zakresie autonomii AUV, rozdzielczości czujników i procesów przetwarzania danych od 2018 roku są technicznymi powodami, dla których zwolennicy akcji wyrażają odnowiony optymizm.

Dlaczego teraz: nowe dane, nowe możliwości

Decyzja o ponownym uruchomieniu prywatnych poszukiwań opiera się na dwóch powiązanych przesłankach: po pierwsze, zrewidowane analizy zapisów satelitarnych, wzorców dryfu szczątków i innych danych zawęziły wiarygodny obszar wysokiego prawdopodobieństwa; a po drugie, lato na półkuli południowej – kiedy morza w wybranym sektorze są spokojniejsze – oferuje bezpieczniejsze okno operacyjne. Władze Malezji i Ocean Infinity twierdzą, że proponowany obszar poszukiwań jest znacznie mniejszy niż w przypadku wcześniejszych oficjalnych akcji i został wybrany po nowej recenzji eksperckiej. Ta ciaśniejsza geometria zarówno skraca czas spędzony na morzu, jak i koncentruje wysiłki tam, gdzie sonar boczny i magnetometria mają realną szansę na zlokalizowanie wraku.

Czego szukają roboty i co zmieniłoby ich znalezienie

Na głębokościach dna morskiego, gdzie prowadzone będą poszukiwania, roboty szukają metalowych kształtów, anomalnej refleksyjności i sygnatur geometrycznych spójnych ze strukturą samolotu, a nie z naturalnymi skałami. Potwierdzone odnalezienie dużego wraku umożliwiłoby zespołom wydobywczym próbę odzyskania głównych sekcji i, co kluczowe, rejestratorów parametrów lotu, o ile znajdą się w stosunkowo nienaruszonym stanie – czarne skrzynki są chronione przez lokalizatory poawaryjne, ale ich baterie i sygnały z czasem słabną. Odzyskanie rejestratorów parametrów lotu lub znaczących części płatowca byłoby jedynym sposobem na udzielenie odpowiedzi na kluczowe pytania dotyczące ostatnich godzin lotu, w tym tego, czy utrata systemów pokładowych była przypadkowa, czy też wiązała się z celowym działaniem człowieka.

Wyzwania techniczne i oceanograficzne

Południowy Ocean Indyjski jest głęboki, zimny i zróżnicowany pod względem geologicznym. Złożoność batymetryczna – strome zbocza, wąwozy i grzbiety – może tworzyć cienie akustyczne, które ukrywają szczątki przed sonarem bocznym i mogą uniemożliwiać pojazdom AUV poruszanie się po idealnych liniach badawczych. Prądy oceaniczne na przestrzeni lat rozproszyły również fragmenty powierzchniowe i drobne szczątki, co oznacza, że nieliczne fragmenty znalezione na wybrzeżach Afryki i wysp od 2015 roku są trudne do precyzyjnego powiązania z miejscem katastrofy. Te badania dryfu – z których wiele zostało przeprowadzonych przez CSIRO i inne grupy oceanograficzne na potrzeby wcześniejszych dochodzeń – pozostają kluczowe dla ograniczenia obszaru poszukiwań, ale nie dają dokładnych współrzędnych i zawsze obarczone są znaczną niepewnością. Zespoły poszukiwawcze łączą więc mapowanie w wysokiej rozdzielczości z modelami probabilistycznymi, a nie z pojedynczym celem deterministycznym.

Rodziny, polityka i ryzyko finansowe

Dla rodzin osób znajdujących się na pokładzie MH370 wznowione poszukiwania są trudną mieszanką nadziei i wyczerpania. Rządy od dawna znajdowały się pod presją, by albo kontynuować wydatki na poszukiwania, albo ogłosić sprawę za zamkniętą; prywatne podejście „no-find, no-fee” zmniejsza ryzyko dla podatników, sygnalizując jednocześnie polityczną gotowość do działania. Urzędnicy w Kuala Lumpur przedstawili operację jako próbę zapewnienia ukojenia, a nie wznowienia szukania winnych; warunkowy kontrakt ma na celu dostosowanie bodźców tak, aby firma otrzymała znaczącą zapłatę tylko w przypadku udowodnionego sukcesu. Mimo to, nawet udane wykrycie nie gwarantuje natychmiastowego wydobycia – złożone operacje wydobywcze na głębokim morzu mogą być kosztowne i wymagające technicznie, a przed rozpoczęciem pełnych prac wydobywczych wymagane byłyby dalsze decyzje rządu.

Szanse i zastrzeżenia ekspertów

Eksperci, którzy od lat śledzą sprawę MH370, ostrzegają, że zlokalizowanie wraku nie jest pewne. Długi czas, jaki upłynął od 2014 roku, ograniczona oryginalna telemetria oraz niewielka liczba znalezionych szczątków oznaczają, że nawet skoncentrowana 55-dniowa kampania skanowania może zakończyć się niepowodzeniem. Przepływy pracy związane z mapowaniem oceanów i przeglądem danych ograniczają liczbę wyników fałszywie dodatnich, ale nie mogą wyeliminować możliwości wystąpienia niejednoznacznych sygnałów wymagających ponownego sprawdzenia. W przeszłości obiecujące sygnały okazywały się niekiedy formacjami geologicznymi; z drugiej strony krytycy zauważają, że ponowne zbadanie obszarów wcześniej przeszukanych przy użyciu nowoczesnych metod analitycznych okazywało się skuteczne w ujawnianiu przeoczonych anomalii. Poszukiwania najlepiej więc opisać jako technicznie uzasadnioną, ale niegwarantowaną próbę zmniejszenia niepewności.

Czego spodziewać się w najbliższym czasie

W nadchodzących tygodniach opinia publiczna powinna spodziewać się powolnego, metodycznego rytmu: misji AUV, wstępnych mozaik sonarowych i okazjonalnych ogłoszeń, gdy dany sygnał otrzyma status priorytetowej inspekcji. Ocean Infinity i malezyjski rząd oświadczyli, że formalne komunikaty o wszelkich odkryciach będą przekazywane kanałami oficjalnymi. Niezależni obserwatorzy i rodziny będą oczekiwać weryfikacji wszelkich zgłoszonych znalezisk przez strony trzecie, ponieważ struktura kontraktu i stawka sprawiają, że przejrzysta weryfikacja jest niezbędna. Jeśli w tym sezonie nic nie zostanie znalezione, międzynarodowa społeczność badawcza zajmująca się MH370 prawdopodobnie będzie naciskać na wznowienie poszukiwań w innym układzie geometrycznym lub na opublikowanie prac analitycznych, które doprowadziły do wyboru obecnego obszaru poszukiwań.

Długa tajemnica wciąż na morzu

Jedenaście lat po zniknięciu odrzutowca, ponowne rozmieszczenie robotów głębinowych przypomina o tym, że postęp technologiczny może otworzyć stare pytania – oraz że w przypadku niektórych tajemnic cierpliwe, iteracyjne pomiary są często jedyną realistyczną drogą. Niezależnie od tego, czy misja ta przyniesie wrak, nowe dane czy dalsze ograniczenia, dopisze ona kolejny rozdział do długich i kosztownych międzynarodowych wysiłków zmierzających do zlokalizowania MH370 i udzielenia rodzinom bardziej konkretnej odpowiedzi na pytanie, co wydarzyło się tamtej marcowej nocy w 2014 roku.

Źródła

• Malezyjskie Ministerstwo Transportu (oficjalne oświadczenia rządowe w sprawie poszukiwań MH370)
• Australijskie Biuro Bezpieczeństwa Transportu (Operational Search for MH370 i powiązane raporty)
• Defence Science and Technology Group (DSTG) – analizy i publikacje związane z danymi satelitarnymi dla MH370
• Raporty CSIRO dotyczące modelowania dryfu oceanicznego wykorzystane w analizach szczątków MH370