NASA plant cruciale Artemis II Wet Dress Rehearsal eind januari

NASA mikt op eind januari voor cruciale Wet Dress Rehearsal van Artemis II

NASA heeft de Wet Dress Rehearsal (WDR) voor de Artemis II-missie officieel gepland voor zaterdag 31 januari 2026. Deze aankondiging, gedaan door functionarissen van de organisatie op 26 januari, markeert de laatste belangrijke mijlpaal op de grond voordat de Verenigde Staten voor het eerst in meer dan vijftig jaar weer mensen naar de nabijheid van de maan sturen. De simulatie met hoge inzet omvat een uitgebreide oefening van het aftellen die culmineert in het volledig voltanken van de Space Launch System (SLS)-raket. Dit biedt een definitieve validatie van de geïntegreerde hardware, software en grondondersteuningssystemen die nodig zijn om de veiligheid van de vierkoppige bemanning te waarborgen.

De planning van deze oefening volgt op de succesvolle rollout van de SLS-raket, met bovenop de Orion-capsule en het Launch Abort System, naar Launch Complex-39B op het Kennedy Space Center op 17 januari. Hoewel de leiding van NASA eerder mikte op een periode "niet later dan" 2 februari voor de oefening, sluit de datum van 31 januari aan bij het meer ambitieuze einde van hun interne planning. Echter, in het jargon van de lucht- en ruimtevaart blijft de formulering "niet eerder dan" een voorzichtig voorbehoud. De organisatie houdt vol dat een definitieve lanceerdatum voor de missie — die voorlopig gepland staat voor op zijn vroegst 6 februari — pas wordt vastgesteld nadat de gegevens van de WDR grondig zijn geanalyseerd en het voertuig gereed is bevonden voor de vlucht.

De weg naar 31 januari: Voorbereiding van de SLS- en Orion-combinatie

De huidige configuratie op Launch Complex-39B vertegenwoordigt een enorme prestatie van meerdere organisaties. De centrale trap (core stage) van de SLS, een oranjegekleurde gigant geproduceerd door Boeing, wordt aangedreven door vier RS-25-motoren van L3Harris Aerojet Rocketdyne. Deze wordt geflankeerd door twee uit vijf segmenten bestaande Solid Rocket Boosters, geproduceerd door Northrop Grumman. Bovenop de centrale trap bevindt zich de Interim Cryogenic Propulsion Stage (ICPS) van United Launch Alliance, die dient als brug naar de door Lockheed Martin gebouwde Orion-capsule. Deze capsule is geïntegreerd met de European Service Module, geleverd door Airbus Defence and Space, en het Northrop Grumman Launch Abort System. De coördinatie van deze diverse componenten wordt beheerd door Amentum, de hoofdcontractant voor Exploration Ground Systems.

De verplaatsing van het Vehicle Assembly Building (VAB) naar het lanceerplatform op 17 januari was slechts het begin van de huidige campagne. Sinds de aankomst bij het platform hebben technici de laatste elektrische verbindingen en systeemcontroles uitgevoerd. De complexiteit van de SLS/Orion-combinatie vereist een strikt testprotocol omdat deze missie, in tegenstelling tot voorganger Artemis I, de extra verantwoordelijkheid draagt van levensondersteunende systemen en handmatige besturing voor een menselijke bemanning. De komende Wet Dress Rehearsal dient als de ultieme generale repetitie om eventuele latente technische problemen te identificeren die pas aan het licht komen wanneer het voertuig onder de druk van cryogene belading staat.

De methodologie van de Wet Dress Rehearsal begrijpen

De Wet Dress Rehearsal is een meerdaagse operatie die het 48-urige aftellen voor de lancering nabootst. Het "natte" gedeelte van de test verwijst naar het laden van ijskoude vloeibare waterstof (LH2) en vloeibare zuurstof (LOX) in de tanks van de raket. Dit is een delicate procedure; de brandstoffen moeten op temperaturen ver onder nul worden gehouden en de grondsystemen moeten de verdamping (boil-off) en drukregeling binnen de centrale trap en de ICPS beheersen. De oefening stelt het lanceringsteam in staat om de gesynchroniseerde tijdlijn van het laden van brandstof te oefenen, wat een van de meest risicovolle en technisch veeleisende fasen van elke lancering is.

Tijdens de simulatie verloopt het aftellen precies zoals op de dag van de lancering, inclusief verschillende geplande stops ("holds") en systeemactivaties. Het proces is ontworpen om door te lopen tot de T-minus 10 seconden-markering, net voordat de vier RS-25-motoren normaal gesproken zouden ontbranden. Op dit punt wordt de simulatie gestopt en oefent het team het "veiligstellen" van het voertuig. Dit omvat het complexe proces van het terugpompen van de brandstoffen naar de opslagbollen — een procedure die aantoonbaar even cruciaal is als het laden zelf, omdat het garandeert dat het voertuig veilig kan worden onderhouden in het geval van een afgebroken lancering.

Milieubeperkingen en historische context

NASA's timing voor de WDR wordt ook bepaald door omgevingsfactoren, in het bijzonder het winterweer in Florida. Lancering- en tankoperaties voor de SLS worden beperkt door specifieke temperatuurdrempels om de integriteit van de afdichtingen en componenten van de raket te beschermen. Ingenieurs mogen niet beginnen met tanken als de gemiddelde temperatuur over 24 uur lager is dan 41,4°F (5,2°C) op twee kritieke hoogtes op de raket: 132,5 voet en 257,5 voet. Dit is geen louter bureaucratische hindernis; het is een essentieel veiligheidsprotocol voortgekomen uit harde lessen. Op 26 januari merkte NASA op dat er lagere temperaturen dan normaal werden verwacht in de regio, wat technici ertoe aanzette de systemen voor klimaatbeheersing aan te passen om de hardware te beschermen.

Het belang van deze temperatuurbeperkingen wordt onderstreept door de kalender. Woensdag 28 januari 2026 markeert de 40e verjaardag van de tragedie met de Space Shuttle Challenger. Die ramp werd veroorzaakt door het falen van een O-ring op een Solid Rocket Booster — hardware waarvan de SLS het erfgoed deelt — als gevolg van ongewoon lage temperaturen op het moment van lancering. Door zich aan strikte thermische limieten te houden tijdens de Artemis II-oefening, toont NASA een voortdurende toewijding aan de veiligheidslessen uit de geschiedenis, waarbij wordt gewaarborgd dat de prestaties van de SLS-boosters en afdichtingen bij koud weer nooit buiten de geverifieerde veiligheidsmarges worden gepusht.

De Artemis II-bemanning en missiedoelen

Terwijl de grondploegen de raket voorbereiden, zijn de vier astronauten die de missie zullen vliegen al begonnen aan een strikte quarantaineperiode van 14 dagen in het Johnson Space Center in Houston. De bemanning bestaat uit:

• Reid Wiseman (NASA): Commandant
• Victor Glover (NASA): Piloot
• Christina Koch (NASA): Missiespecialist
• Jeremy Hansen (Canadian Space Agency): Missiespecialist

Deze quarantaine is een standaardprotocol voor gezondheidsstabilisatie om te voorkomen dat de bemanning tijdens de missie ziek wordt. Hoewel de bemanning momenteel in isolatie is, blijft hun schema flexibel; als de WDR technische problemen aan het licht brengt die de lancering tot na begin februari vertragen, kunnen de astronauten de quarantaine verlaten en 14 dagen voor de herziene lanceerdatum opnieuw in het protocol stappen.

De missie zelf is een vlucht van 10 dagen die is ontworpen om de levensondersteunende systemen van het Orion-ruimtevaartuig in de diepe ruimte te testen. Na het bereiken van een baan om de aarde zal de bemanning ongeveer 24 uur besteden aan systeemcontroles voordat een Trans-Lunar Injection-manoeuvre wordt uitgevoerd. Het traject is een "vrije-terugkeerpad" dat hen om de achterkant van de maan zal voeren en met behulp van de zwaartekracht van de maan terug naar de aarde zal brengen. Dit traject is een veiligheidsbenadering; zelfs als het primaire voortstuwingssysteem van Orion na de initiële manoeuvre zou falen, zouden de wetten van de orbitale mechanica de capsule op natuurlijke wijze terugbrengen in de atmosfeer van de aarde voor een landing in de oceaan.

Tijdlijn naar de lancering: Lessen van Artemis I

De weg naar een succesvolle lancering van Artemis II is geplaveid met de lessen van de onbemande Artemis I-missie in 2022. Tijdens die campagne waren meerdere Wet Dress Rehearsals nodig over een periode van enkele maanden als gevolg van waterstoflekken en defecten aan grondapparatuur. In totaal verstreken er acht maanden tussen de eerste rollout van Artemis I en de uiteindelijke lancering. Lanceerdirecteur Charlie Blackwell-Thompson heeft opgemerkt dat veel van deze lessen zijn verwerkt in de planning van Artemis II om de operaties te stroomlijnen, maar de organisatie blijft transparant over de mogelijkheid van tegenslagen.

Als de WDR op 31 januari stuit op significante anomalieën, kan NASA gedwongen zijn de SLS terug te rollen naar het VAB voor reparaties. Een dergelijke stap zou de lancering zeker verschuiven naar eind februari of maart. De missie is ook gebonden aan "lanceervensters" — specifieke dagen per maand waarop de aarde en de maan correct zijn uitgelijnd voor het vrije-terugkeertraject. NASA heeft een tabel met beschikbare vensters voor februari, maart en april gepubliceerd, waarbij wordt benadrukt dat de timing van de WDR de eerste domino is die moet vallen voordat een van deze data definitief kan worden vastgesteld.

Implicaties voor de toekomst van maanonderzoek

De succesvolle afronding van de Artemis II Wet Dress Rehearsal zal de overgang markeren van de SLS van een experimenteel voertuig naar een operationeel, voor mensen gecertificeerd transportsysteem. Deze missie is de voorlaatste stap naar Artemis III, die tot doel heeft de eerste vrouw en de eerste persoon van kleur op het maanoppervlak te zetten. Door de grondsystemen en het tankproces te valideren met een menselijke bemanning in het achterhoofd, test NASA niet alleen een raket; het verfijnt de gehele infrastructuur die nodig is voor een duurzame menselijke aanwezigheid op de maan.

Naarmate de datum van 31 januari nadert, zijn de ogen van de internationale lucht- en ruimtevaartgemeenschap gericht op het Kennedy Space Center. De Artemis II-missie vertegenwoordigt een cruciaal moment in de 21e-eeuwse ruimterace, waarbij we verder gaan dan de operaties in een lage baan om de aarde van het internationale ruimtestation ISS en terugkeren naar het oefenterrein van de diepe ruimte. Voor de bemanning in Houston en de ingenieurs in Florida is de komende oefening de laatste horde in een tien jaar durende reis om de mensheid terug te brengen naar de grens van de maan.